Verbrede kustzone

Zeespiegelstijging en verzilting

De zeespiegel stijgt en het klimaat verandert. Ook in de toekomst moeten de Nederlandse kusten daartegen beschermd worden. En dan gaat het niet alleen om doorbraakbestendige dijken en goed werkende zeeweringen, maar ook om het oplossen van een nieuw, sluipend probleem: het tegengaan van verzilting van de grond.

Bufferzone

Op veel plaatsen in Zeeland vormt de dijk een harde scheiding tussen de landbouwgronden en de zee. Met name rond de Oosterschelde is nog te zien dat men vroeger twee dijken opwierp: een buitendijk en een binnendijk (slaperdijk) met daartussen een overloopgebied, een zogenaamde inlaag. Die inlaag vormt een natuurlijke, 'zachte' overgang tussen land en water.

Volgens veel experts is zo'n bufferzone de beste manier om de kust veilig te maken. De zone moet dan zo'n 300 à 400 meter breed zijn en kan het zeewater opvangen dat in extreme weersomstandigheden over de buitendijk slaat.

Waterdunen vormt zo’n zachte overgang. Het is geen inlaag, maar heeft een vergelijkbare functie én het staat in directe verbinding met de zee. Het is een verbrede kustzone, met kreken, zilte waterpartijen en eilandjes, waar het zeewater gecontroleerd binnengelaten wordt via de getijdenduiker.

In zo’n brede kustzone moet het goed mogelijk zijn om zilte aquacultuur op het land te huisvesten: verzilting direct achter dijk of duin is zo niet per sé een bedreiging, maar juist een kans voor een andere economisch waardevolle activiteit. In dit geval zilte aquacultuur!

 

Deel deze content

Stichting Het Zeeuwse Landschap

Stichting Het Zeeuwse Landschap beheert en beschermt waardevolle gebieden en historische pareltjes in Zeeland, bij elkaar bijna 10.000 ha. Geniet mee dankzij de vele wandelroutes, uitkijkpunten en excursies!

Ontwerp & realisatie: Nilsson